เกณฑ์การวินิจฉัยจาก DSM-IV
แพทย์และนักจิตวิทยาใช้เกณฑ์การวินิจฉัย DSM-IV ด้านล่างนี้เพื่อตัดสินใจว่าเด็กเป็นออทิสซึมหรือไม่

ก. แสดงลักษณะอาการจากข้อ (๑), (๒), และ (๓) ทั้งหมด อย่างน้อย ๖ อาการ โดยมีอย่างน้อย ๒ อาการจากข้อ (๑), ๑ อาการจากข้อ (๒) และ ๑ อาการจากข้อ(๓)

(๑) มีคุณลักษณะในการเข้าสังคมที่ผิดปกติ แสดงออกอย่างน้อย ๒ ข้อต่อไปนี้

(ก) บกพร่องอย่างชัดเจนในการใช้ท่าทางหลายอย่าง เช่น การสบตาการแสดงสีหน้า กิริยา หรือท่าทางประกอบการเข้าสังคม

(ข)ไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนในระดับที่เหมาะสมกับอายุ

(ค) ไม่แสดงความอยากเข้าร่วมสนุก ร่วมทําสิ่งที่สนใจ หรือร่วมงานให้เกิดความสําเร็จกับคนอื่น ๆ ( เช่น ไม่แสดงออกไม่เสนอความเห็น หรือไม่ชี้ว่าตนสนใจอะไร)

(ง) ไม่มีอารมณ์หรือสัมพันธภาพตอบสนองกับสังคม

(๒) มีคุณลักษณะในการสื่อสารผิดปกติ แสดงออกอย่างน้อย ๑ ข้อต่อไปนี้

(ก) พัฒนาการในการพูดช้าหรือไม่มีเลย (ไม่มีการแสดงว่า อยากใช้การสื่อสารวิธีอื่นมาทดแทน เช่น แสดงท่าทาง)

(ข) ในรายที่พูดได้ ก็ไม่สามารถเริ่มพูดหรือสนทนา ต่อเนื่องกับคนอื่นได้

(ค) ใช้คําพูดซ้ำหรือใช้ภาษาที่ไม่มีใครเข้าใจ

(ง) ไม่มีการเล่นสมมติที่หลากหลาย คิดเองตามจินตนาการ หรือเล่นเลียนแบบสิ่งต่าง ๆ ตามสมควรกับพัฒนาการ

(๓) มีแบบแผนพฤติกรรม ความสนใจ หรือกิจกรรมที่จํากัด ใช้ซ้ำ ๆ และลักษณะเป็นเช่นเดิมแสดงออกอย่างน้อย 1 ข้อต่อไปนี้

(ก) หมกมุ่นกับพฤติกรรมซ้ำๆ (stereotyped) ตั้งแต่ ๑ อย่างขึ้นไป และมีความสนใจในสิ่งต่าง ๆ จํากัด ซึ่งเป็น ภาวะที่ผิดปกติทั้งในแง่ของความรุนแรงหรือสิ่งที่สนใจ

(ข)ติดกับกิจวัตรหรือย้ำทํากับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่มีประโยชน์โดยไม่ยืดหยุ่น

(ค) ทํากริยาซ้ำ ๆ (mannerism) (เช่น เล่น สะบัดมือ หมุนโยกตัว)

(ง) สนใจหมกมุ่นกับเพียงบางส่วนของวัตถุ

ข. มีความช้าหรือผิดปกติในด้านต่าง ๆ ต่อไปนี้ ก่อนอายุ ๓ ปี

(๑) ปฏิสัมพันธ์กับสังคม

(๒) ภาษาที่ใช้สื่อสารกับสังคม หรือ

(๓) เล่นสมมติหรือเล่นตามจินตนาการ

ค. ความผิดปกติไม่เข้าได้กับ Rett's Disorder หรือ Childhood Disintegrative Disorder